Catering

Πατήστε για να δείτε τις υπόλοιπες εικόνες.

Στην υγειά μας!

Οίνος ευφραίνει καρδίαν! Αλλά και οίνος ο αγαπητός, ο οίνος που συνοδεύει κάθε στιγμή χαρούμενη, όπως η γαμήλια τελετή!

Της Νέλλης Σπηλιοπούλου

Το κρασάκι, αυτό το οργανικό, ζωντανό προϊόν που παράγεται από τη ζύμωση των σταφυλιών, συνοδεύει κάθε εκδήλωση, κάθε γεύμα ή δείπνο. Λευκό, κόκκινο, ροζέ, κρασί βιολογικό, κρασί σαμπανιζέ, γίνεται ο απαραίτητος φίλος στις χαρές, και όχι μόνο. Ένα με δύο ποτηράκια καθημερινά κάνουν καλό στην υγεία, λένε οι γιατροί! Αλλά ας ταξιδέψουμε λίγο, έστω νοερά, στα πανέμορφα αμπέλια, που και στον τόπο μας ευδοκιμούν και παράγουν κρασιά υψηλής ποιότητας. Ας γνωρίσουμε το αμπέλι, αυτό το αγαπημένο φυτό που, κατά τους ιστορικούς, έχει προϊστορία εκατομμυρίων ετών. Λένε ότι ακόμα και στην εποχή των παγετώνων ευδοκιμούσε το αμπέλι στη ζώνη την πολική, και ιδιαίτερα στην Ισλανδία, τη Βόρεια Ευρώπη, αλλά και στη Βόρεια Ασία. Μέσα από τους αιώνες συνεχίζει ασταμάτητη η πορεία της αμπέλου, για να καταλήξει στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου, της Κασπίας θάλασσας και της Μεσοποταμίας, όπου γεννήθηκε η άμπελος η οινοφόρος. Από αυτήν ξεκίνησαν οι διάφορες και διαφορετικές ποικιλίες που καλλιεργούνται και σήμερα.

Τροφή… μεθυστική

Το κρασί βρίσκεται στην κατηγορία των πιο δημοφιλών ποτών που συνοδεύει και συνάμα ενισχύει τη γεύση. Η ευρύτερη μεσογειακή κουζίνα αλλά και η ευρωπαϊκή έχει το κρασί ως απαραίτητο συνοδευτικό αλλά και ως συστατικό στην εκτέλεση πολλών και διαφόρων συνταγών. Μεγάλη παράδοση σε αυτό έχουν ως γνωστόν οι Γάλλοι, αλλά μεγάλη προτίμηση δείχνουν οι Ιταλοί και φυσικά εμείς, οι Έλληνες! Στην Κρήτη τους μπουμπουριστούς τους... «σβήνουν» είτε με ένα εκλεκτό ξίδι που προέρχεται από υψηλής ποιότητας κρασί είτε με κρασάκι που τους δίνει ιδιαίτερη νοστιμιά!

Κρασί, το ελληνικό

Η αμπελουργία εν γένει αποτελεί για πολλές χώρες μια σημαντικότατη γεωργική ασχολία. Στην Ελλάδα η αμπελουργία είναι τόσο διαδεδομένη και οι ποικιλίες κρασιών τόσο πολλές που δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα από άλλες φιλικές χώρες με παράδοση μεγάλη στο κρασί, όπως η Γαλλία. Η καλλιέργεια της αμπέλου αντικατοπτρίζει την ποικιλία του εδάφους καθώς και το κλίμα ενός τόπου. Εδώ, όπου και να ταξιδέψεις, έχεις να γνωρίσεις ένα περήφανο, σπουδαίο αμπέλι! Από την Κρήτη και τη Ρόδο μέχρι τα ακριτικά βόρεια σημεία, τα αμπέλια σφύζουν από ζωντάνια και ομορφιά. Στις κύριες αμπελο-οινικές περιοχές συγκαταλέγονται η Πελοπόννησος, η Κρήτη, η Στερεά Ελλάδα, η Εύβοια, η Μακεδονία, η Θράκη, καθώς επίσης και τα νησιά του Αιγαίου, του Ιονίου, τα Δωδεκάνησα και η Θεσσαλία. Η αμπελουργία είναι παράδοση για την ελληνική κουλτούρα. Δεν υπάρχει τόπος που να μην φτιάχνουν οι νοικοκυραίοι το κρασάκι τους για το χειμώνα. Ο μούστος βράζει αυτή την εποχή σε κάθε ελληνικό κελάρι, για να ανοίξει τις παραμονές των γιορτών και ο οίνος να συνοδέψει το γιορτινό τραπέζι.

Οι Αρχαίοι Έλληνες έπιναν το κρασάκι τους αναμειγνύοντάς το με νερό. Ένα προς τρία ήταν η αναλογία, δηλαδή ένα μέρος οίνου και τρία μέρη νερού. Τα σκεύη της ανάμειξης ήταν ειδικά, καθώς και τα σκεύη που διέθεταν για την ψύξη του. Το κρασί που δεν είχε αναμειχθεί με νερό, ο περίφημος «άκρατος οίνος», αποτελούσε βαρβαρότητα. Δινόταν μόνο στους αρρώστους ή τους ταξιδευτές για τονωτικό!

Μια μεγάλη πορεία

Ανέκαθεν το εμπόριο των ελληνικών κρασιών απλωνόταν σε όλη τη Μεσόγειο, μέχρι την Ιβηρική Χερσόνησο και τον Εύξεινο Πόντο. Σε πολλές πόλεις υπήρχαν ειδικοί νόμοι που εξασφάλιζαν την ποιότητα του κρασιού αλλά και τις συνθήκες διακίνησής του. Οι Ρωμαίοι, που ήρθαν σε επαφή με το κρασί από τους έλληνες αποίκους και τους Ετρούσκους, αγάπησαν τον οίνο και επιδόθηκαν στην αμπελοκαλλιέργεια. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία διέθετε τεράστιες εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας που οι περισσότερες ανήκαν στην εκκλησιαστική περιουσία. Οι μοναχοί είχαν αυτή την παράδοση, αφού είχαν επωμιστεί την καλλιέργεια των αμπελιών και την παραγωγή κρασιού. Λέγεται δε ότι εκείνη την περίοδο εγκαταλείφθηκε η πρακτική της ανάμειξης του κρασιού με νερό. Η μεγάλη ανάπτυξη στην τέχνη του κρασιού τοποθετείται στη Δύση το 16ο αιώνα, που εξαπλώθηκε στη Γαλλία και την Ισπανία. Εκείνη την εποχή αναπτύσσονται τεχνικές καινοτομίες, όπως η γυάλινη φιάλη και ο φελλός. Τότε γίνεται και γνωστή η παραγωγή του αφρώδους οίνου, της σαμπάνιας, που έχει «πατέρα» τον γάλλο βενεδικτίνο μοναχό Περπινιόν. 

Με ονομασία… προέλευσης!

Τα κρασιά παίρνουν την ονομασία τους είτε από την ποικιλία των σταφυλιών είτε από τον τόπο παραγωγής τους. Κρασιά που παράγονταν στην Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γερμανία πήραν την ονομασία τους αποκλειστικά από την ποικιλία των σταφυλιών, ενώ τα κρασιά της Γαλλίας, της Ισπανίας της Ιταλίας και της Ελλάδας προσδιορίστηκαν κυρίως από το γεωγραφικό τους τόπο, όπου έγινε η παραγωγή τους. Διακριτικό του κάθε κρασιού είναι το χρώμα του. Λευκό, κόκκινο, ροζέ... Ταξινομούνται όμως και ως ξηρά, γλυκά ή ημίγλυκα. Ποικιλίες διαδεδομένες που καλλιεργούνται στην Ελλάδα είναι, από τα κόκκινα σταφύλια, το Αγιωργίτικο, το Κοτσιφάλι, το Λημνιό, η Μαυροδάφνη, το Μοσχάτο Αμβούργου, το Μοσχοφίλερο, που δίνει λευκό κρασί, το Ξινόμαυρο, το Κρασάτο. Από λευκά σταφύλια έχουμε το Αθήρι, το Ασύρτικο, τη Βηλάνα, τη Μονεμβασιά, το Μοσχάτο της Σάμου, το Μοσχάτο λευκό, το Μπατίκι, το Ροδίτη, τη Ρομπόλα, το Σαββατιανό. Κάνοντας αυτή την πολύ μικρή διαδρομή στα βάθη των αιώνων, ερχόμαστε στο σήμερα και στην αμπελοκαλλιέργεια, που για την Ελλάδα αποτελεί ένα από τους σημαντικούς πόρους της οικονομίας. Η Αττική φημίζεται για τους αμπελώνες, ιδιαίτερα στα Μεσόγεια. Εκεί, στην καρδιά της αμπελουργικής ζώνης, τα Σπάτα, συναντάμε την Οινοποιία του Βασίλη Μάρκου. Ο οινοποιός Βασίλης Μάρκου, με χρόνια εμπειρίας στο χώρο του κρασιού, συνδυάζει το μεράκι με τη γνώση. Άλλωστε, αν δεν έχεις μεράκι, αν δεν είσαι «εραστής» του κρασιού, δεν μπορείς να παράξεις ποιοτικό, καλό κρασί όπως αυτά της Οινοποιίας Μάρκου, που βρίσκεται στα Μεσόγεια Αττικής από το 1905, την εποχή που ο παππούς, γέννημα -θρέμμα της περιοχής, δημιούργησε του ιδιόκτητους αμπελώνες. Σήμερα η παράδοση συνεχίζεται για τρίτη γενιά.

Στο Κορωπί, σε τεράστιες εκτάσεις, συναντάμε την οινοποιία του Κτήματος Βασιλείου. Πρόκειται για το πρώτο επισκέψιμο οινοποιείο της περιοχής. Εκεί ο οινολόγος Γιώργος Βασιλείου, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στο Πανεπιστήμιο της Dijon, στη Γαλλία, αναλαμβάνει την οικογενειακή επιχείρηση με σκοπό τη δημιουργία εμφιαλωμένου κρασιού μέσα από την ενός αιώνα πείρα της οικογένειας. Και εδώ το μεράκι και η γνώση περισσεύουν. Ο οινολόγος εναρμονίζεται με την ευρωπαϊκή τεχνογνωσία και το αποτέλεσμα είναι μια εξαιρετικής ποιότητας παραγωγή κρασιών.

Από την άλλη, στην περιοχή Παλλήνη Αττικής, βρίσκουμε το περίφημο Κελλάρι Παπαχρήστου μέσα σε μια μαγευτική τοποθεσία, με το επιβλητικό οινοποιείο, τη δημιουργικότητα υψηλού επιπέδου αγροτουρισμού, τα προϊόντα του, τα εξαιρετικά κρασιά και τις  υπηρεσίες που διατίθενται για μια ονειρεμένη δεξίωση γάμου. 

Οίνος, ο βιολογικός

Τις δύο τελευταίες δεκαετίες έχει αναπτυχθεί πολύ στον τόπο μας η «οργανική καλλιέργεια». Συνήθως μιλάμε για βιολογικό κρασί, οικολογικό ή οργανικό. Οι πληροφορίες μας λένε ότι δεν υπάρχει οργανικό κρασί αλλά «οργανική καλλιέργεια». Πολλά είναι τα κτήματα στην Ελλάδα, όπου από το τέλος της δεκαετίας του ’90 κάποιοι οινοπαραγωγοί μπήκαν στο δύσκολο έργο της δημιουργίας βιολογικών κρασιών. Συγκεκριμένα το 1996  και εντεύθεν βρήκε μερικούς οινοπαραγωγούς να μπαίνουν στη διαδικασία παραγωγής βιολογικού κρασιού μέσα από τους αμπελώνες που καλλιεργούν σύμφωνα με τις οργανικές προδιαγραφές. Από τους πρώτους καλλιεργητές οργανικών αμπελώνων η Οικογένεια Γεώργα στα Σπάτα Αττικής. Η εταιρεία του Απόστολου Σπυρόπουλου  στην Αρκαδία, η Οινοποιία Σιγάλα στη Σαντορίνη, το Κτήμα Κώστα Λαζαρίδη - Οινότρια Γη. Σε ανοδική και εξαιρετική πορεία στο χώρο του οικολογικού κρασιού  βρίσκονται οι Αμπελώνες Μάρκου στα Σπάτα Αττικής, που έχουν μια παραγωγή οικολογικού κρασιού χωρίς θειώδες. Από τους πλέον γνωστούς που έχει μπει στη βιολογική καλλιέργεια αμπελώνων είναι ο Σοφοκλής Παπαϊωάννου  στην Αργολίδα, η Οινοποιία Μανουσάκη στα Χανιά, η Ι. Μπουτάρης και Υιός  στη Θεσσαλονίκη, η Oινοποιία Ταμιολάκη στο Χουδέτσι του Ηρακλείου της Κρήτης και αρκετές άλλες μονάδες.

Στην υγειά μας λοιπόν με ένα ποτήρι καλό ελληνικό κρασί!